Eilandhoppen. Met de camper van eiland naar eiland gaan. Nu hebben wij het in deze vakantie beperkt tot maar twee. Het Duitse Rügen en het Deense Bornholm. Twee totaal verschillende eilanden, al is het maar dat ze bij verschillende landen horen. In deze blog, deel 1 van onze reis, vertel ik over Rügen.
VAN NEDERLAND NAAR DUITSLAND
Wij rijden, deze keer nog met een huurcamper van Dutch Campers, op onze eerste vakantiedag in de richting van Duitsland. En, zoals je dan zegt, wij doen dat goedgemutst. In Nederland houden we het nog bij de snelwegen. Wij rijden vanaf Lelystad over Zwolle en Emmen. Net over de grens na Emmen wordt de vierbaansweg al snel een tweebaansweg. Onze ervaring is dat een maximumsnelheid van 100 km/u met een camper genoeg is. Je rijdt dan comfortabel zonder al het gerammel van kopjes, borden en glazen achter je.
Wij mijden, als het even kan, de Duitse autobahn. Als je daar 100 km/u blijft rijden zie je nauwelijks de echte Duitse hardrijders in hun Mercedessen, Audi’s en BMW’s achter je aankomen. Inhalen met je camper is dan ook een hachelijk avontuur, omdat zo’n Mercedes, Audi of BMW er zomaar kan zijn en bij wijze van spreken ineens via de achterdeur van de camper naar binnen kan komen. Ook niet erg comfortabel.
IN DUITSLAND OVER HOOFDWEGEN
Wij blijven dus in Duitsland op de hoofdwegen, die over het algemeen tweebaans zijn en waar je normaal gesproken maximaal 100 km/u mag rijden. Dit betekent wel dat je dwars door dorpen heen moet en goed moet letten op de plaatselijke snelheidsbeperkingen. En overal, zeker bij bijna alle plaatsnaamborden, staan er snelheidscamera’s. Dat die werken zie je aan de remlichten van de Duitse auto’s. Wij hebben het kennelijk goed gedaan, want we hebben de borg van de huurcamper volledig teruggekregen. In twee dagen rijden we op die manier van Lelystad naar Rügen. Met af en toe een stukje autobahn, omdat ik twee dagen over hoofdwegen toch wat te krap had ingeschat.
RÜGEN IS DE EERSTE EILANDHOP
Rügen is het grootste eiland van Duitsland. Tot dertig jaar geleden was het deel van het voormalige Oost-Duitsland. Het is een mooi eiland met bossen, weilanden en geweldige kustlijnen. Dat het eiland Oost-Duits is geweest, kan je nog steeds zien. Bij ieder dorp staan er nog rijen flats van vier of vijf verdiepingen hoog. Ze zien er echt uit als woonkazernes: eenvormig. Letterlijk, want in welk dorp je ook komt: er staan krek dezelfde woonkazerne-achtige flatgebouwen. Ze zien er allemaal grauw uit: grijs/groen uitgeslagen kaal beton, op veel plaatsen afbrokkelende stukken. Er is nauwelijks groen, en dan bedoel ik gras, heesters en bomen, tussen de gebouwen. Het enige wat veranderd lijkt: je ziet geen massa’s Trabantjes meer op de parkeerterreinen.
FIETSEN OP RÜGEN IS LEUK MAAR KAN LASTIG ZIJN
Wij fietsen veel in de vakantie. Dus ook op Rügen, wat op zich erg leuk is. Maar er is een groot verschil in de kwaliteit van de fietspaden. Eerst rijd je over een prachtig geasfalteerd pad. Mooi breed, geleidelijke beklimmingen en afdalingen en comfortabel in de bochten. Maar opeens houdt dat mooie pad op en gaat dan over in een kasseienpad, of een graspad, of een zandpad. En dan duurt je fietstocht meteen een stuk langer, omdat je goed moet opletten dat je niet in een kuil rijdt. Of dat je al hobbelend te snel afdaalt met een hoog valrisico. En het slechte wegdek nodigt dan toch al niet uit om harder dan 10 km/u te rijden.
Ik heb me door Duitsers laten vertellen dat er de afgelopen dertig jaar al veel is geïnvesteerd in de infrastructuur van Oost-Duitsland. Maar die infrastructuur was zo verwaarloosd, dat het nog lang gaat duren voordat alles klaar is. En ja, dat zien we in Nederland ook, het geld gaat eerst naar de autowegen, die ook op Rügen er bijna allemaal goed bij liggen, en daarna zijn pas de fietsers aan de beurt. Dus, misschien worden al die fietspaden ooit net zo mooi als die al klaar zijn.
PRORA: HITLERS VAKANTIEOORD
Aan de noordoostelijke kust van Rügen staat een flatgebouw van vijf kilometer lang. In persoonlijke opdracht van Hitler was in 1936 de bouw gestart, die tot in de Tweede Wereldoorlog doorliep. Het flatgebouw was bedoeld als vakantieoord voor 20.000 vakantiegangers, afkomstig uit de arbeidersklasse. Door diezelfde oorlog is van het vakantieoord nooit iets terecht gekomen.
Tijdens de oorlog was het gebouw een toevluchtsoord voor Hamburgers die daar schuilden voor de geallieerde bombardementen op hun stad. Na de oorlog werd het gebouw ingenomen door de legers van de Sovjet-Unie en de DDR. Eigenlijk wilden de Russen het gebouw afbreken, maar dat lukte niet vanwege de oerdegelijke bouwkwaliteit. Het verhaal gaat dat het gebouw zelfs een bombardement zou kunnen doorstaan. Waar of niet waar, het complex staat er nog steeds en wordt nu opgeknapt. Er worden dure appartementen van gemaakt.
OP RÜGEN KOMEN WE TERUG
Hoewel we maar een klein gedeelte hebben gezien, is Rügen ons goed bevallen. Wij komen er graag terug. Wij waren op het noordoostelijke deel. Ik wilde daar graag Prora zien. Bovendien is de haven met de veerboot naar Bornholm letterlijk om de hoek van de camping waar we verbleven. In de volgende blog deel 2 van deze campervakantie: de overtocht naar Bornholm.
Wil je reageren op deze blog? Ga dan met de groene knop naar de postbus van deze website. Wil je deze blog met anderen delen? Dan mag je met de blauwe knop naar LinkedIn en met de rode knop naar Pinterest; met de oranje knop stuur je een mail naar een bekende van je om hem of haar te laten weten dat je de blog interessant vindt. Bedankt voor de door jou getoonde interesse in deze blog.